Kral Geminin Batışını İzledi
Bir Fransız istila filosu İngiltere kıyısı açığında bekliyordu. VIII. Henry kıyıdan izlerken en sevdiği harp gemisi filoyu karşılamaya çıktı, yan yattı ve battı.
Hikâyeyi okuyun →İrlanda görünmüştü, güneş açmıştı, öğle yemeği yeni servis edilmişti. On sekiz dakika sonra dünyanın en hızlı yolcu gemilerinden biri yoktu artık.
7 Mayıs 1915’te Lusitania, New York’tan Liverpool’a geçişinin sonuna yaklaşıyordu ve İrlanda’nın yeşil kıyısı ufukta görünmüştü. Almanya, Britanya’yı çevreleyen suları savaş bölgesi ilan etmişti; gemi demir almadan önce New York gazetelerinde bir uyarı bile yayımlanmıştı. Ama yolcuların çoğu, sivillerle dolu bir yolcu gemisine kimsenin saldırmayacağına inanıyordu.
Öğleden sonra saat ikiyi yaklaşık on geçe, Alman denizaltısı U-20 tek bir torpido ateşledi. Torpido sancak bordaya vurdu ve birkaç an sonra ikinci, daha büyük bir patlama gemiyi içeriden sarstı. Buna neyin yol açtığı hâlâ tartışılıyor. Lusitania öyle sert yattı ki filikalarının çoğu denize indirilemedi.
Gemi yaklaşık on sekiz dakikada, Old Head of Kinsale’in birkaç mil açığında denizin koynuna gömüldü. Balıkçı tekneleri ve römorkörler yardıma koşmak için İrlanda kıyısından denize fırladı, ama 1.198 kişi can verdi. Aralarında 128 Amerikalı ve yüze yakın çocuk vardı.
Batış bütün dünyayı sarstı. Birleşik Devletler’i hemen savaşa sokmadı, ama Amerikan kamuoyunu Almanya’ya karşı sertçe döndürdü. Amerika sonunda 1917’de savaşa katıldığında Lusitania unutulmamıştı.
Bir Fransız istila filosu İngiltere kıyısı açığında bekliyordu. VIII. Henry kıyıdan izlerken en sevdiği harp gemisi filoyu karşılamaya çıktı, yan yattı ve battı.
Hikâyeyi okuyun →Kralın yeni harp gemisinin yola çıkışını izlemek için kalabalıklar kıyıya dizildi. Gemi bir kilometreden biraz fazla yol almıştı ki rüzgâr onu yakaladı.
Hikâyeyi okuyun →Gemi kazası yalnızca başlangıçtı. Komutan yardım getirmek için denize açılırken bir isyancı adalardaki hayatta kalanların başına geçti ve bir terör dönemi başladı.
Hikâyeyi okuyun →