Kral Geminin Batışını İzledi
Bir Fransız istila filosu İngiltere kıyısı açığında bekliyordu. VIII. Henry kıyıdan izlerken en sevdiği harp gemisi filoyu karşılamaya çıktı, yan yattı ve battı.
Hikâyeyi okuyun →Yelkenleri açıktı, yükü sağlamdı, altı aylık erzakı vardı. Ama gemide tek bir insan yoktu ve nedenini hiç kimse öğrenemedi.
4 Aralık 1872’de Dei Gratia gemisinin tayfası, Atlantik’te düzensiz seyreden bir brigantin gördü. Kaptanı onu tanıdı: kendi gemisinden birkaç hafta önce New York’tan ayrılan Mary Celeste.
Gemiye çıkan ekip kimseyi bulamadı. Gemi aşağıda ıslaktı ama sağlamdı. Alkol yükü neredeyse el değmemiş duruyordu. Kaptanın kişisel eşyaları hâlâ kamarasındaydı. Tek filika yoktu.
Geminin taş seyir defterindeki son kayıt, bir haftadan uzun bir süre önce, Azorlar yakınında düşülmüştü. Kaptan Benjamin Briggs, karısı, iki yaşındaki kızları ve yedi tayfa ortadan kaybolmuştu.
Korsanlar, dev bir mürekkepbalığı, bir isyan, patlayacakmış gibi görünen alkol buharı, geminin battığına dair ani bir korku: her kuramın kendi inananları var. Deniz cevabı hiç vermedi.
Bir Fransız istila filosu İngiltere kıyısı açığında bekliyordu. VIII. Henry kıyıdan izlerken en sevdiği harp gemisi filoyu karşılamaya çıktı, yan yattı ve battı.
Hikâyeyi okuyun →Kralın yeni harp gemisinin yola çıkışını izlemek için kalabalıklar kıyıya dizildi. Gemi bir kilometreden biraz fazla yol almıştı ki rüzgâr onu yakaladı.
Hikâyeyi okuyun →Gemi kazası yalnızca başlangıçtı. Komutan yardım getirmek için denize açılırken bir isyancı adalardaki hayatta kalanların başına geçti ve bir terör dönemi başladı.
Hikâyeyi okuyun →