Salamis: Tahta Duvar
Atina yanıyordu. Halkı bir adaya kaçmıştı ve umudu birkaç yüz tahta gemiye bağlıydı. Amiralinin, kudretli Pers donanmasını bir tuzağa çekmek için bir planı vardı.
Hikâyeyi okuyun →Büyük bir Hristiyan ittifakı, Osmanlı'yı denizden silmek için bulabildiği en büyük donanmayı topladı. Barbaros Hayreddin onları bekliyordu.
1538’de Papa, Venedik, İspanya ve müttefikleri Osmanlı İmparatorluğu’na karşı bir Kutsal İttifak’ta güçlerini birleştirdi. Ünlü Cenevizli amiral Andrea Doria’nın komutasındaki ortak donanmaları, Osmanlı’nın denize çıkarabileceği her şeyden çok daha büyüktü.
Osmanlı’nın Kaptan-ı Deryası Barbaros Hayreddin Paşa, kadırgalarını Yunanistan’ın batı kıyısındaki Preveze Körfezi’ne çekti. Dar boğazı bir kale koruyordu; müttefikler tehlikeye atılmadan onun peşinden içeri giremezdi. Günlerce iki donanma birbirini kolladı.
28 Eylül’de müttefik donanması kıyı boyunca uzaklaşmaya başladı ve Barbaros peşine düştü. Hafif rüzgârda daha hızlı olan kadırgaları, dağınık müttefik gemilerinin üzerine çullandı. Gece çöktüğünde müttefikler bir dizi gemi kaybetmişti. Andrea Doria, donanmasını büyük bir meydan savaşında tehlikeye atmadan geri çekildi.
Preveze, Osmanlı donanmasını otuz yılı aşkın bir süre Akdeniz’in önde gelen gücü olarak bıraktı. Türk Deniz Kuvvetleri bugün hâlâ her Eylül, bu savaşın anısına yıldönümünü kutlar.
Atina yanıyordu. Halkı bir adaya kaçmıştı ve umudu birkaç yüz tahta gemiye bağlıydı. Amiralinin, kudretli Pers donanmasını bir tuzağa çekmek için bir planı vardı.
Hikâyeyi okuyun →Dört yüzü aşkın kadırga, Patras Körfezi'nin ağzında karşı karşıya geldi. Çağının en büyük deniz savaşıydı ve kürekle yapılan son büyük savaştı.
Hikâyeyi okuyun →Amiral Yi Sun-sin bir Japon filosunu dar bir boğazdan dışarı çekti, gemilerini turnanın açık kanatları gibi yaydı ve düşmanının etrafında kapattı.
Hikâyeyi okuyun →