Salamis: Tahta Duvar
Atina yanıyordu. Halkı bir adaya kaçmıştı ve umudu birkaç yüz tahta gemiye bağlıydı. Amiralinin, kudretli Pers donanmasını bir tuzağa çekmek için bir planı vardı.
Hikâyeyi okuyun →Askerle dolu bir kömür gemisi, şafak vakti eski bir kalenin dibinde karaya oturtuldu. Bir gün ve bir gece boyunca Gelibolu'nun ucundaki küçük bir sahil, bir ordunun karaya çıkıp çıkamayacağına karar verdi.
İtilaf donanması 18 Mart 1915’te Çanakkale Boğazı’nı geçemeyince İngiltere ve Fransa, Gelibolu Yarımadası’na bir ordu çıkarıp tabyaları karadan almaya karar verdi. Osmanlı 5. Ordusu’nun hazırlanmak için beş haftası vardı. Yarımadanın güney ucunda, Seddülbahir’de, sahilleri 26. Alay’ın piyadeleri gözlüyordu; siperlere gömülmüşlerdi, suyun kıyısına dikenli tel çekmişlerdi.
İngilizler, Seddülbahir burnunun (Cape Helles) çevresindeki beş sahile çıkarma yapmayı planladı. Seddülbahir’in yıkık kalesinin dibindeki küçük, kavisli bir kumsal olan V Sahili’nde yeni bir şey denediler. Kömür gemisi River Clyde’ın gövdesine kapılar açıldı, baş tarafına makineli tüfekler yerleştirildi. Munster Fusiliers, Hampshire ve Dublin Fusiliers alaylarından yaklaşık 2.000 asker geminin içinde bekleyecek, Dublin Fusiliers’tan başka askerler de açık sandallarla gelecekti. Subaylar gemiye, boğazın hemen karşı yakasındaki Truva’ya atfen tahta at diyordu.
Donanmanın bombardımanından sonra sandallar ve gemi, saat altı buçuk sularında kıyıya geldi. Türk askerine sevgiyle verilen adla Osmanlı Mehmetçiği, saldıranlardan çok daha küçük bir kuvvetti. Sandallar kıyıya dokunana ve askerler kapılardan dışarı boşanmaya başlayana kadar ateşini tuttu. Tüfek ve makineli tüfek ateşi sandalları, iskeleleri ve mavnalardan kurulan köprüyü taradı. Pek çok asker sandallarda ya da suyun içinde öldü; birkaçı sahilin üst ucundaki alçak bir kum setine ulaştı ve oradan öteye geçemedi. Gemiciler mavnaları yerinde tutmak için defalarca suya girdi; bunlardan altısı, komutanları Edward Unwin ile birlikte, sonradan Victoria Cross nişanı aldı.
Mehmetçik, harp gemilerinin ağır ateşi altında gün boyu siperlerini tuttu ve kendisi de pek çok şehit verdi. Kaç kişi oldukları ve kaç makineli tüfekleri bulunduğu hâlâ tartışılıyor: Türk kaynakları küçük bir piyade kuvvetini anlatırken, İngiliz anlatımları çok daha yoğun görünen bir ateşten söz ediyordu. River Clyde’da kalan askerler geceyi bekledi ve karanlıkta karaya çıktı.
Ertesi sabah Yarbay Charles Doughty-Wylie’nin önderliğindeki İngiliz birlikleri, yıkık kaleden ve Seddülbahir köyünden çarpışarak geçti ve sahilin üstündeki tepeyi aldı. Doughty-Wylie tepede öldü. Sayıca az ve takviyeden yoksun kalan Mehmetçik, içerilere çekildi; seferin sekiz ay daha süreceği yere.
River Clyde sahilde kaldı; iskele, su deposu ve yara sarma yeri oldu. Gemi sonradan yüzdürüldü ve 1966’da hurdaya ayrılana dek elli yıl İspanyol bayrağı altında denizlerde yol aldı. V Sahili bugün eski surların dibinde sessiz bir kumsal; kıyıda bir İngiliz mezarlığı, yukarıdaki tepede ise Seddülbahir’i savunan Mehmetçik için Türk anıtları var.
Atina yanıyordu. Halkı bir adaya kaçmıştı ve umudu birkaç yüz tahta gemiye bağlıydı. Amiralinin, kudretli Pers donanmasını bir tuzağa çekmek için bir planı vardı.
Hikâyeyi okuyun →Büyük bir Hristiyan ittifakı, Osmanlı'yı denizden silmek için bulabildiği en büyük donanmayı topladı. Barbaros Hayreddin onları bekliyordu.
Hikâyeyi okuyun →Dört yüzü aşkın kadırga, Patras Körfezi'nin ağzında karşı karşıya geldi. Çağının en büyük deniz savaşıydı ve kürekle yapılan son büyük savaştı.
Hikâyeyi okuyun →